Strona głównaAutostop(y)
Bhagavad Gita
Spełnienie życiaSzept BogaKontakt
WYDAWNICTWO TAGORE
Sztuka Inspiracji
Podsumowanie - ważne cytaty

Nie było bowiem nigdy takiej chwili, w której nie istniałbym Ja, ty, czy wszyscy ci zgromadzeni ludzie, ani też w przyszłości żaden z nas nie przestanie istnieć.

Tak jak wcielona dusza bezustannie wędruje w tym ciele, od wieku chłopięcego, przez młodość aż do starości, podobnie przechodzi ona w inne ciało po śmierci. Zmiany takie nie zwodzą osoby zrównoważonej.

Okresowe pojawianie się szczęścia i niedoli i ich znikanie we właściwym czasie jest jak nadchodzenie i przemijanie zimowych i letnich pór roku. Wynikają one z percepcji zmysłowej i należy nauczyć się znosić je bez niepokoju.

Wiedz, że to, co przenika całe ciało, nie podlega zniszczeniu. Nikt nie jest w stanie zniszczyć wiecznej duszy.

Tak jak człowiek zakłada nowe ubrania, zdejmując stare, podobnie dusza przyjmuje nowe materialne ciała, porzucając stare i zużyte.

Działaj przez wzgląd na samo działanie tylko, nie biorąc pod uwagę szczęścia czy nieszczęścia, straty czy zysku, zwycięstwa albo klęski, a działając w ten sposób nigdy nie popełnisz grzechu.

W wysiłku tym nie ma żadnego ubytku ani straty, a mały postęp na tej ścieżce może uchronić od najbardziej niebezpiecznego strachu.

Ci, którzy podążają tą ścieżką są wytrwali w dążeniu do celu i cel ich jeden jest. Zaś rozproszona jest inteligencja tych, którzy nie mają stanowczości.

Masz prawo do wykonywania swoich przypisanych obowiązków, ale nie możesz Rościc sobie pretensji do owoców swojej pracy. Nigdy nie uważaj siebie za przyczynę rezultatów swojego działania i nie przywiązuj się do niewykonywania swego działania.

Kiedy człowiek porzuca wszelkiego rodzaju pragnienia zmysłowe, których źródłem są wytwory umysłu, i gdy jego umysł – oczyszczony w ten sposób- znajduje zadowolenie w duszy jedynie, mówi się wtedy, że osiągnął on czystą świadomość .

Kto pozostaje niewzruszonym wobec spotykającego go dobra i zła, nie wychwalając go ani też nie okazując wzgardy, ten mocno usytuowany jest w doskonałej wiedzy.

Wcielona dusza może powstrzymać się od uciech zmysłowych, mimo iż upodobanie do przedmiotów zmysłów pozostaje. Ale poprzez ów brak zaangażowania dzięki doświadczaniu wyższego smaku umacnia się jej świadomość.

Osoba kontemplująca przedmioty zmysłów rozwija przywiązanie do nich.                      Z takiego przywiązania rodzi się pożądanie, a z pożądania pochodzi złość.          Ze złości powstaje złudzenie, a ze złudzenia chaos w pamięci. Kiedy w pamięci panuje chaos, zanika inteligencja, a kiedy inteligencja zostaje stracona, upada się z powrotem w materialne bajoro.

Kto pozostaje niewzruszonym, mimo nieustannego potoku pragnień – które, jak rzeki wpadają do oceanu, zawsze napełnianego, a mimo to zawsze pogrążonego w ciszy – ten jedynie może osiągnąć spokój. Ale nie zazna spokoju człowiek, który dąży do zaspokojenia swoich materialnych pragnień.

 

Wszyscy zmuszeni są do bezradnego działania odpowiednio do cech, które nabyli pod wpływem sił natury materialnej; dlatego nikt, nawet na chwilę nie może powstrzymać się od zajęcia.

Wszelkie działanie, które nie jest ofiarą, niewolą się staje; cały świat jest w jego więzach – więc od przywiązania wolny, czyn każdy jako ofiarę pełń.

Zdezorientowana dusza, znajdująca się pod wpływem fałszywego ego, siebie uważa za sprawcę czynów, które w rzeczywistości spełniane są przez trzy siły materialnej natury.



 
Podsumowanie - ważne cytaty
Strona głównaAutostop(y)Bhagavad GitaSpełnienie życiaSzept BogaKontakt